Product Bijengif

 

 

De geneeskundige werking van bijengif wordt hier niet besproken. Alles hierover kunt u vinden in het artikel: bijengeneeskunde.

De honingbij heeft in haar achterlijf een angel met gifklier. Ze gebruikt deze om haar volk te verdedigen tegen indringers. Het is een effectief wapen waar elke aanvaller respect voor heeft. De steek is pijnlijk en heeft voor de mens een plaatselijke zwelling en na enige tijd een hevige jeuk tot gevolg. Voor iemand die allergisch is voor dit gif, is een steek al snel levensbedreigend. Gelukkig vallen bijen niemand aan maar verdedigen ze slechts hun volk. Wie bijen met rust laat, hoeft dan ook niet bevreesd te zijn.

Bijengif geeft energie, beïnvloedt de zenuwfuncties en werkt positief op spieren, pezen en gewrichten. In Europa is het innemen van bijengif voor therapeutisch gebruik bekend sinds het midden van de 19e eeuw. Het werd toen vooral gebruikt in de homeopathie. Bijengif komt echter al veel langer voor in de volksgeneeskunde in de vorm van bijenaftreksels en verpoederde bijenangels. In de jaren zestig van de vorige eeuw zijn er voor het eerst bijengiftabletten geproduceerd, maar deze zijn nooit in de handel gebracht.

 

Bestanddelen van bijengif zijn:

  • Mellitine (40-60%),
  • Fosfolipase A (10-12%),
  • Apamine (2-3%),
  • MCD-peptide (2%),
  • Histamine (1%)
  • Andere stoffen zoals pamine, secapine, hyaluroidase, zure fosfomonoesterase, lysofosfolipase en aglucosidase.


Bijengif wordt verwerkt in zalven en wordt in de geneeskunde gebruikt tegen reumatische aandoeningen. Voor het verwerken van het gif in voedingssupplementen en verzorgingsproducten wordt het vloeibare gif gedroogd en gezuiverd.